جوانفکر: احمدی نژاد از مظلوم در برابر هجمه‌های ظالمانه دفاع کرد

دولت بهار: دکتر احمدی‌نژاد همواره مدافع حق و عدالت بوده است. برخی‌ها این رویکرد را در حمایت از یک یا چند نفر خلاصه می‌کنند در حالیکه ایشان همواره از مظلوم در برابر هجمه‌های ظالمانه و مدیریت شده یک جریان سیاسی دفاع کرده است. خلاصه کردن این جهت‌گیری ستودنی دکتر احمدی‌نژاد به حمایت از آقای مشایی به قیمت از دست دادن سایر دوستان، فرار از اذعان به یک حقیقت ماندگار یعنی ایستادگی مردانه رئیس‌جمهور بر موضع حق و عدالت است. این یک تجربه تکرار شونده تاریخ است و نباید از برخی اتفاقات نگران بود زیرا ریزش‌ها و رویش‌ها در ذات چنین رویکردی نهفته است.

 


دولت بهار/ متن کامل مصاحبه علی اکبر جوانفکر با روزنامه آرمان را در ادامه می خوانید:

یکی از گره‌های تاریخی دولتمداری در تاریخ معاصر ایران زمین بدون شک شخصیت پررمز و راز و پرسروصدای اسفندیار رحیم مشایی در دولت‌های نهم و دهم است. جایی که هنوز هم بسیاری از کارشناسان و متفکران نتوانسته‌اند دلیل قابل قبولی برای پافشاری رئیس‌جمهور سابق بر حمایت از مشایی با توجه به مخالفت‌های بی‌شمار برای خود پیدا کنند. به نظر هم می‌رسد کشف پشت پرده ارتباط مشایی با دولت‌های نهم و دهم و همچنین اسرار ناگفته در این زمینه یکی از نکات شنیدنی مادرتاریخ برای آیندگان خواهد بود. در این زمینه و همچنین برای واکاوی روند تصمیم‌گیری در حلقه اول دولت احمدی‌نژاد با یکی از نزدیکان رئیس دولت‌های نهم و دهم یعنی علی‌اکبر جوانفکر که خود در همین حلقه می‌گنجید گفت‌وگوکردیم.

علی‌اکبر جوانفکر مدیرعامل سابق خبرگزاری ایرنا، مدیر موسسه مطبوعاتی ایران و مشاور مطبوعاتی و رسانه‌ای محمود احمدی‌نژاد در دوران تصدی شهرداری تهران و ریاست‌جمهوری بود. در دوران مدیریت عبدا... ناصری بر خبرگزاری ایرنا وی از این سازمان جدا شد و توسط احمد خادم‌المله دوست قدیمی خود در ایرنا به محمود احمدی‌نژاد که آغازین روزهای تصدی سمت شهرداری تهران را می‌گذراند معرفی شد. او از آن هنگام یکی از مهره‌های رسانه‌ای احمدی‌نژاد به‌شمار می‌رود. علی‌اکبر جوانفکر در آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری سال92 با حضور در ستاد انتخابات کشور ثبت‌نام کرد و قبل از اعلام نتایج احراز صلاحیت توسط شورای نگهبان با صدور بیانیه‌ای به نفع اسفندیار رحیم مشایی از انتخابات ریاست‌جمهوری کناره گرفت.وی در گفت‌وگوبا آرمان حمایت احمدی‌نژاد از مشایی را عدالت قلمداد می‌کند و می‌گوید «در طول سه سال منتهی به پایان دولت دهم، جریان‌های مخالف دولت به تصویرسازی‌های عجیب و غریبی درباره مهندس مشایی روی آوردند». علی‌اکبر جوانفکر همچنین رفتار اصولگرایان با دولت احمدی‌نژاد را صحیح نمی‌داند و معتقد است: «اصولگرایان در برابر دولت آقای احمدی‌نژاد، رفتار بی‌منطقی را در پیش گرفته بودند و به نظر من آنها بدون آنکه متوجه باشند زیرپای خودشان را خالی کردند و نماد ضرب‌المثلی شدند که یکی بر سر شاخ بن می‌برید». در ادامه متن کامل گفت‌وگوی آرمان با علی اکبر جوانفکر را از نظر می‌گذرانید.

برخی کارشناسان سیاسی معتقدند عملکرد آقای احمدی‌نژاد در دولت‌های نهم و دهم با یکدیگر متفاوت بود.این عده دولت نهم را دولتی خدمتگزار و صادق به شمار می‌آوردند و معتقدند دولت دهم از مسیر اصلی خود فاصله گرفت و به جای رسیدگی به مطالبات مردم و گروه‌های سیاسی، دست به جنجال‌های سیاسی زد. نظر شما در این رابطه چیست؟

بنده معتقد نیستم که این ادعا منتج از یک نظریه کارشناسی باشد. یک نظریه وقتی کارشناسی است که با واقعیت‌ها همخوانی داشته باشد. دولت دهم در گستره‌ای وسیع‌تر از دولت نهم، نقش موثر خود را در حوزه خدمت‌رسانی به جامعه به نمایش گذاشت. مسکن مهر به‌عنوان یک کار بزرگ و بی‌بدیل، ثمره اهتمام دولت دهم بود و در سایر حوزه‌ها نیز فعالیت‌های عمرانی با جدیت پیگیری شد. اگر دولت از مسیر اصلی خود فاصله گرفته بود، پس قانون هدفمندی یارانه‌ها را چگونه با موفقیت به اجرا گذاشت و توانست آن را به‌عنوان یک الگوی مطلوب اقتصادی به جهان عرضه کند، دستاوردی که مراکز بین‌المللی اقتصادی نیز بر آن مهر تایید زده‌اند. ایران در حوزه هوا و فضا به پیشرفت‌های شگرفی دست پیدا کرد و موفق شد موجود زنده به فضا بفرستد، غنی سازی 20 درصد در انرژی هسته‌ای، تولید صدها قلم دارو با استفاده از فناوری‌های نوین و تولید داروهای بیماران دیابت، تالاسمی، ام اس و سرطان در کشور، ساخت هواپیماهای بدون سرنشین و رادار گریز و پیشرفت‌های شگرف علمی و نظامی نتیجه حرکت دولت دهم در مسیر درست بوده است. این یک باور فراگیر است که با وجود همه سنگ‌اندازی‌ها و مشکلاتی که به صورت مدیریت شده علیه دولت دهم صورت گرفت، دکتر احمدی‌نژاد به‌عنوان سکاندار اصلی دولت، مسیر خود را گم نکرد و در عین تلاش مجدانه‌ای برای پیشرفت کشور به عمل آورد و کوشید به صورتی فعال به مقابله با کسانی بپردازد که به ناحق، سنگ اندازی و ناهموار کردن مسیر حرکت دولت را در دستور کار خود قرار داده بودند.

چرا دکتر احمدی‌نژاد با علم به اینکه بسیاری از هواداران خود و دوستان سیاسی را به خاطر وجود اسفندیار رحیم مشایی در دولت از دست خواهد داد، در طول هشت سال دولتمداری دست از حمایت وی برنداشت؟

دکتر احمدی‌نژاد همواره مدافع حق و عدالت بوده است. برخی‌ها این رویکرد را در حمایت از یک یا چند نفر خلاصه می‌کنند در حالیکه ایشان همواره از مظلوم در برابر هجمه‌های ظالمانه و مدیریت شده یک جریان سیاسی دفاع کرده است. خلاصه کردن این جهت‌گیری ستودنی دکتر احمدی‌نژاد به حمایت از آقای مشایی به قیمت از دست دادن سایر دوستان، فرار از اذعان به یک حقیقت ماندگار یعنی ایستادگی مردانه رئیس‌جمهور بر موضع حق و عدالت است. این یک تجربه تکرار شونده تاریخ است و نباید از برخی اتفاقات نگران بود زیرا ریزش‌ها و رویش‌ها در ذات چنین رویکردی نهفته است.

نقش و کارکرد اسفندیار رحیم مشایی دقیقا در دولت‌های نهم و دهم چه بود؟ این‌که برخی معتقدند که وی به نوعی رفتارهای شهودی دست می‌زده است صحت دارد؟

در طول سه سال منتهی به پایان دولت دهم، جریان‌های مخالف دولت به تصویرسازی‌های عجیب و غریبی درباره مهندس مشایی روی آوردند. ایشان یک فرد عادی اما متدین است و در عمل نشان داده شد که صف آرایی‌های صورت گرفته و ادعاها و اتهامات بی‌اساس وارده نسبت به آقای مشایی، حرکتی غیرمنطقی و بی‌اساس بوده است.

چرا تا به این اندازه به دولت آقای احمدی‌نژاد انتقاد می‌شد؟به نظر شما اقدامات آقای احمدی‌نژاد به این انتقادات دامن می‌زد یا اینکه برخی از ابتدا کمر به تخریب احمدی‌نژاد و دولتش بسته بودند؟

نمودار سینوسی فعالیت دولت‌ها تا قبل از سال 84 نشان می‌دهد که دوره دوم ریاست‌جمهوری، به دوره ورود دولت‌ها به حوزه فعالیت‌های حزبی و سیاسی برای حفظ قدرت تبدیل شده است و این یعنی ورود به عرصه مباحث پرچالش و بی‌حاصل که نتیجه‌اش از چشم افتادن دولت‌ها و سربرآوردن چهره‌های جدید بوده است. دکتر احمدی‌نژاد از ابتدا اعلام کرده بود که مخالف بازی‌های حزبی است و وارد این عرصه نخواهد شد. بنابراین لازم بود تا فراروی دولت دهم چالش‌هایی بوجود آید که نتیجه‌اش به اصطلاح از چشم افتادن رئیس‌جمهور و دولتمردان او باشد. بنابراین بعد از حوادث سال 1388 و تلاش‌های نافرجامی که فتنه‌انگیزان به عمل آوردند، به نظر می‌رسید که یک جریان مدیریت شده‌ای در صدد برآمده است تا با محدودسازی حوزه اختیارات رئیس‌جمهور‌، مسیر حرکت دولت را ناهموار کند. این تلاش‌های در دو سال آخر ابعاد گسترده‌تری به خود گرفت و به‌ویژه تمرکز آن در حوزه اقتصاد، برای کشور و مردم خسارت بار شد. این جریان با استفاده از ابزار رسانه‌ای، گناه نابسامانی‌ها را متوجه دولت کرد اما پایگاه مردمی دکتر احمدی‌نژاد به حدی گسترده بود که نامزد مورد حمایت او به صورت بالقوه آرای بیشتری از سایر نامزدها داشت و دیدیم که برای اولین بار این امکان فراهم نشد تا نامزد مورد نظر دولت در انتخابات یازدهم ریاست‌جمهوری حضور داشته باشد. به این ترتیب روشن است که تخریب‌ها و انتقادات علیه دولت دهم چه هدفی را دنبال می‌کرده است.

اصولگرایان یکی از عوامل شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری را اقدامات دولت آقای احمدی‌نژاد می‌دانند. جناح اصولگرایی معتقد است رفتار‌های غیرقابل پیش‌بینی احمدی‌نژاد مردم را نسبت به کلیت جریان اصولگرایی بدبین کرد و به همین دلیل مردم در انتخابات به‌اندیشه اصلاح‌طلبی که در قامت حسن روحانی عنوان می‌شد تمایل نشان دادند. نظر شما در این رابطه چیست؟

در دو سه سال اخیر، اصولگرایان از آقای احمدی‌نژاد فاصله گرفته و حتی در برابر او صف آراسته بودند بنابراین باید دید که چرا آنها آثار تصمیمات و اقدامات ایشان آن هم از نوع هیجانی و غیرقابل پیش‌بینی اش را به حساب خودشان می‌گذارند! من فکر می‌کنم که فرار از حقیقت، مهر تاییدی بر تداوم شکست‌ها خواهد بود و اگر کسی درصدد متوقف کردن شکست و نیل به پیروزی باشد باید شجاعت مواجه شدن با حقیقت را داشته باشد و به استقبال آن برود. اصولگرایان در برابر دولت آقای احمدی‌نژاد، رفتار بی‌منطقی را در پیش گرفته بودند و به نظر من آنها بدون آنکه متوجه باشند زیرپای خودشان را خالی کردند و نماد ضرب المثلی شدند که یکی بر سر شاخ بن می‌برید! اما در سوی دیگر توجه داشته باشید که مردم آقای روحانی را به‌عنوان یک فرد اصلاح‌طلب انتخاب نکردند و خود ایشان همچنین داعیه‌ای نداشته است. دولت آقای روحانی نماد حزب کارگزاران است و در تشخیص ماهیت رویکردی رئیس‌جمهور و دولت جدید نباید به اشتباه بیفتید.

فکر می‌کنید آقای روحانی و کابینه تدبیر و امید در آینده با چه چالش‌هایی مواجه خواهد بود؟

شاید لازم نباشد برای پی بردن به چالش‌های دولت جدید، به آینده نگاه کنیم. این چالش‌ها از هم اکنون هم قابل رصد کردن هستند. از قدیم گفته‌اند که با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمی‌شود. باید دید از این تاکیدهای بی‌وقفه درخصوص تدبیر، امید، کلید و اعتدال، چه چیزی نصیب مردم می‌شود. کلیدی که به دست آقای روحانی داده‌اند تاکنون فقط بر درهایی که دولت احمدی‌نژاد به روی مردم گشوده بود، قفل زده است. فعالیت‌های غنی‌سازی در مراکز تحقیقاتی انرژی هسته‌ای، سفرهای استانی، مسکن مهر، پرداخت یارانه‌ها و ارتباط دولت با مردم متوقف شده است. آیا این روند امیدآفرین است؟ من فکر می‌کنم دولت جدید به لحاظ نگرشی در حال فاصله گرفتن از مردم است. نگاه دولت جدید از آغاز به خارج بوده است و می‌خواهد از رهگذر بهبود همکاری‌های خارجی، موقعیت داخلی خود را تثبیت و تحکیم بخشد. تجربه نشان داده است که وقتی از موضع ضعف و ناتوانی به سمت خارج می‌رویم نه تنها دستاوردی نخواهیم داشت بلکه چیزهای زیادی را هم از دست خواهیم داد. آقای روحانی می‌گوید که خزانه خالی است و دولت جدید وارث مشکلات سخت اقتصادی است و در همان حال به سمت مذاکره با 1 5 رفته است. رویکرد داخلی دولت یازدهم امیدی را برای موفقیت در مذاکرات با طرف‌های غربی برنمی انگیزد و اگر همین روند ادامه پیدا کند، گذشت زمان به نفع دولت جدید نخواهد بود.

آقای احمدی‌نژاد پس از روی کار آمدن دولت یازدهم سیاست چماق و هویج را در پیش گرفته است و سیاست‌هایش در‌هاله‌ای از ابهام قرار دارد.آیا با توجه به شواهد و قراین محمود احمدی‌نژاد در صدد بازگشت به صحنه اول سیاسی کشور و قدرت است؟

این چه ابهامی در سیاست است که چماق و هویجش را می‌شود دید؟! البته از نگاه بنده هیچ چماق یا هویجی وجود ندارد و سیاست آقای احمدی‌نژاد هم کاملا روشن است. ایشان می‌خواهند که دولت جدید منشاء خدمت به مردم باشد و فرصت‌ها برای پیشرفت کشور و پیشبرد آرمان‌های انقلاب اسلامی از دست نرود. گزارش صد روزه عملکرد دولت جدید که آقای روحانی به مردم ارائه کرد، نشان از تازه‌کار بودن و ناپختگی داشت. دکتر احمدی‌نژاد نگران بود که تصمیم‌گیری‌های برآمده از این اطلاعات غلط برای کشور خسارتبار شود لذا پیشنهاد مناظره با آقای روحانی را مطرح کرد که رویکردهای دولت جدید، مانع از اجابت این پیشنهاد شد. صحبت کردن درباره آنچه قرار است چهار سال دیگر اتفاق بیفتد، کار واقع‌بینانه‌ای نیست و بهتر است منتظر تحولاتی بمانیم که نمایی بهتر را برای سال‌های بعد ترسیم خواهد کرد.

شنیده می‌شود برخی از وزرای احمدی‌نژاد در اتاق فکر اصولگرایان برای انتخابات مجلس آینده شرکت می‌کنند. به نظر می‌آید هم اصولگرایان و هم اصلاح‌طلبان حساب ویژه‌ای روی این انتخابات باز کرده‌اند. صحنه انتخابات مجلس دهم را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

مجلس شورای اسلامی، جایگاه مهمی برای اثرگذاری بر روند تحولات در کشور محسوب می‌شود و تلاش طیف‌ها و جریان‌های سیاسی برای سهم داشتن در کرسی‌های نمایندگی مجلس نیز یک امر کاملا بدیهی است. اصلاح‌طلبان و اصولگرایان برای جلب نظر مردم، نیازمند اصلاحات درونی هستند و اگر این اتفاق نیفتد و روند فعلی استمرار داشته باشد، افراد مستقل در انتخابات مجلس دهم، از شانس رای آوری بیشتری برخوردار خواهند بود.

به گمان شما اصلاح‌طلبان در دولت آقای روحانی دست به چه نوع شیوه رفتار سیاسی برای تاثیرگذاری بر روند تصمیمات سیاسی خواهند زد؟ اصلاح‌طلبان چه اهداف کوتاه مدت،میان مدت و بلند مدتی را در دستور کار خود قرار داده‌اند؟

من فکر می‌کنم اصلاح‌طلبان در سال 1388 و در جریان فتنه پس از انتخابات، مرتکب یک خودزنی بزرگ شدند و هنوز وقت لازم است تا بتوانند خود را در صحنه سیاسی کشور احیاء کنند. آنها سرنوشت سیاسی خود را به تحرکات و تصمیماتی پیوند زدند که بسیاری از داشته‌های آنان را به نداشته و نقصان تبدیل کرد. سران اصلاحات برای بازگشت به قدرت تلاش‌هایی را به عمل آورده‌اند اما این تلاش‌ها بیش از هر چیز نوعی سردرگمی همراه با فرصت‌طلبی را به نمایش گذاشت. انصراف دکتر عارف از انتخابات یک اشتباه بزرگ بود و من فکر می‌کنم که این اشتباه ثمره همین سردرگمی بود. اصلاح‌طلبی در ایران نیازمند رهبرانی شجاع‌تر و فهیم‌تر و صد البته وفادار به آرمانهای امام و انقلاب اسلامی است.