از سایت دولت بهار

سعید آقا بیگی در فیسبوک نوشت:

 


رسش مهر احمدی نژاد از دانش آموزان با عبارت "اگر شما رئیس جمهور بودید ..." و پرسش مهر روحانی با عبارت "اگر پدر شما رئیس جمهور باشد ...." شروع شد. این تفاوت شاید در وهله اول نشانگر تفاوت نوع نگاه و اعتماد این دو نفر به قشر دانش آموز باشد، اما اگر به این نکته که سیاستمدارانی از جنس احمدی نژاد و روحانی انسانهای زرنگ و باهوشی هستند و روی این دست سخنان فکر می کنند توجه شود متوجه می شویم که حقیقت بسیار عمیق از این حرفهاست.

دانش آموزان فعلی قرار است مردان آینده این سرزمین باشند، مردانی از جنس جامعه، از جنس مردم. احمدی نژاد آمده بود که حلقه های بسته قدرت را بشکند و مردم را در سرنوشت خودشان سهیم کند، لازمه این امر احیای حس خودباوری بود و این حس در بزرگسالانی که شخصیتشان شکل گرفته به این راحتی احیا نمی شود، پس احمدی نژاد کار را ریشه ای تر کرد و دانش آموزان نوجوان را با این تفکر آشنا کرد که شما هم می توانید در سطوح بالایی اجتماع نقش آفرینی کنید و از همین الان باید خودتان را با این روحیه تربیت کنید.

اما روحانی نماینده حلقه بسته مدیریتی است، او همچون حامیانش نمی خواهد که مردم سهمی در مناسبات داشته باشند و مردمی را خوب می داند که به آقا بالاسر ها "بله قربان" بگویند.

پس او هم به سراغ ریشه ها رفت و پرسش مهر را تغییر داد، عبارت "اگر پدر شما رئیس جمهور باشد..." بیانگر این امر است که شما حق ندارید خودتان نقشی داشته باشید، نهایت حق شما این است که پیشنهادات خود را به "پدرانتان" بدهید تا اگر صلاح دانستند آن را لحاظ کنند.

پدر در اینجا به معنای "آقا بالاسر" است و دانش آموز همواره با این ضمیر ناخودآگاه درگیر است که من نیاز به آقا بالاسری دارم که صلاحم را از خودم بهتر می داند و من تنها می توانم به او نظرم را بگویم. چه در زمان کودکی که آقا بالاسر من پدرم است و چه در زمان بزرگسالی که آقا بالاسر من مدیران جامعه هستند.

روحانی در پی زدن همه ریشه های تفکری است که احمدی نژاد 10 سال در پی احیای آنها بود.